συνέντευξη του Μιχάλη Μοδινού στoν Β. Χατζηβασιλείου (ΑΠΕ - ΜΠΕ)
Αθηναικό Πρακτορείο Εδήσεων - Μακεδονικό Πρακτορείο Εδήσεων:
Μ. Μοδινός: Επινόησα ένα ζοφερό μέλλον που τώρα δεν αποκλείεται να είναι προ των πυλών αναδημοσίευση nooz.gr
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8H08QinFiHMjKSQred-kMrv2cvhj-tFlqti4QX04DeRiI_SwE88HaUKTMKfAAijlRQ6mk0i3wsYNYCZqOyk55yR1nEqIYUZUvVPSsxbz0NPgRf8tavD0-dnHJahLhEc5y30QyxOJQezk/s1600/Mod_Stymph.jpg)
Πρόσφατα κυκλοφόρησε το
μυθιστόρημά του Μ. Μοδινού «Τελευταία έξοδος: Στυμφαλία» (Εκδόσεις της Εστίας), που προβάλλει το τοπίο της κρίσης σε ένα εφιαλτικό μέλλον.
«Το βιβλίο μου», λέει ο συγγραφέας στη συνέντευξη την οποία παραχώρησε
στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «δεν συγχωρεί κανέναν αφού η ατομική ευθύνη συντίθεται με
τη συλλογική. Πολλά άλλωστε από αυτά που συμβαίνουν στο επίπεδο της
μελλοντολογικής του πλοκής, συμβαίνουν ήδη καθημερινά τριγύρω μας. Η δυστοπία μου ατυχώς δεν αποκλείεται να βρίσκεται προ των πυλών».
ΕΡ: Ένα μυθιστόρημα για μιαν Ελλάδα ύστερα από την κρίση: μια Ελλάδα την οποία μετά την ολοκληρωτική καταστροφή λυμαίνονται οι συμμορίες των ληστών και οι άρπαγες του άπληστου κέρδους. Μυθιστορηματική δυστοπία ή ανησυχητική κοινωνική προοπτική;
ΑΠ: Είναι όντως μια μυθιστορηματική δυστοπία που άρχισε να γράφεται εν
βρασμώ τον θλιβερό εκείνο χειμώνα του ‘12 και που υπέστη έκτοτε ποικίλες
επεξεργασίες, δημοσιευόμενη εν μέρει σε συνέχειες στο περιοδικό The Books Journal. Πράγματι, μετονομάζω την κρίση σε «καταστροφή» και τέμνω
τον χρόνο σε προ και μετά από αυτήν κομμάτια.
Ένας τυφλός εμφύλιος μαίνεται στην εκπτωχευμένη χώρα, με ασαφή, ιδιότυπα
και ρευστά μέτωπα. Προσπάθειά μου ήταν να αναγάγω την προσωπική,
οικογενειακή αποτυχία του ήρωα και αφηγητή στη συλλογική αυτοκτονία,
αλλά και το αντίστροφο, να αποδώσω δηλαδή την καταστροφή της χώρας στις
ατομικές μας επιλογές - των πολιτικών επιλογών περιλαμβανομένων,
εννοείται. Αναζητώ τις ρίζες της αποτυχίας στη μπελ επόκ της άκοπης,
αντιαισθητικής και εκτός κάθε ορίου κατανάλωσης, της άμετρης
«ανάπτυξης», της υποβάθμισης της φύσης, της καταπάτησης των πάντων, του
εύκολου πλουτισμού, της αποποίησης κάθε ευθύνης.
![]() |
Από τον Στάλκερ του Αντρέι Ταρκόφσκι |